ŚWIADEK
Kapitan Yoo kilkukrotnie uderzył Jun-yeonga w klatkę piersiową
i brzuch.
Myślę, że był bardzo zdenerwowany i nie myślał trzeźwo.
Choć szeregowy Park miał trudności ze złapaniem oddechu, on wciąż kopał...
Zanim do tego doszło...
ciągle znęcał się nad szeregowym Parkiem.
Szeregowy Jun-yeong Park.
Co? Cały czas stoisz.
Jeszcze stoisz?
Jeszcze stoisz? Ty psie.
Ty sukinsynu.
Nadajesz się do wariatkowa, a nie do wojska.
Wypierdalaj leczyć się na głowę.
Jasne? Pytam, czy jasne, psie.
Zwołajcie chłopaków.
Pogramy w piłkę.
Ty, wstawaj.
Wstawaj, psie.
Nie umrze.
Od tego się nie umiera.
Co tak stoicie? Macie zebrać resztę.
- Tak jest. - Robi się.
Jaki piękny dzień.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
I znowu rok pracy.
Joon-dol, czas do pracy.
Jest ósma.
Wiem przecież, że jest niedziela.
Mało zabawne.
Ugotowałem zupę, więc ją zjedz. Drobne przekąski masz w lodówce.
Nie zamawiaj makaronu. Zjedz ryż. Dobra? Wychodzę.
Gdzie?
Już masz nową dziewczynę!
Jesteś po prostu niemożliwy.
Twój wieloletni kumpel każdego dnia walczy o przetrwanie.
Ale ty, który rzekomo jesteś jego przyjacielem, chadzasz sobie na randki.
Jesteś doprawdy niemożliwy.
Czy możesz nazywać się jeszcze najlepszym przyjacielem Je-hyeoka?
Mnie jest go strasznie żal.
Masz wolne, jest niedziela!
W niedziele nie musisz chodzić do pracy.
Ja każdy wolny dzień poświęcałbym na spotkania z przyjacielem.
Jesteś okropnym człowiekiem!
Przepraszam. Myliłem się co do ciebie. Postradałem zmysły.
- Miłego dnia. - Zjedz, jasne?
Nie rób tego.
Mało ci jeszcze?
Masz za krótki wyrok, tak? O to chodzi?
Przez to światło nie mogę spać.
Wczoraj nie zmrużyłem oka. Mówię poważnie.
Jesteś na koloniach? Chcesz się bawić?
Suszarnia!
Komu rzeczy do suszarni?
- Ej! - O Boże. Przepraszam pana.
Myślicie, że można mnie podpuszczać? Tak wam się wydaje, sukinsyny?
Poruczniku Paeng. Kiedy zacznie się pan do nas uprzejmiej odnosić?
Dlaczego jesteśmy sukinsynami?
Co?
Sukinkocie. Byłem zbyt pobłażliwy.
- Gońcu. - Tak?
Zaniesiesz to do suszarni?
Jasna sprawa.
- Ktoś jeszcze? - Nie.
Poruczniku Paeng, idę dziś na wydarzenie, które organizują buddyści.
Rób, co chcesz.
Min-chul, dziś spotkanie chóru. Natomiast sukinsyn dr Ko ma zajęcia z kaligrafii.
Kapitan Yoo. Szkolenie nowego więźnia.
Kim. Klinika zaburzeń snu.
Świr. Ty idziesz na jogę, zgadza się?
Macie w weekend ciekawsze atrakcje niż ja.
Nie idziesz?
Też chcesz tam wejść?
Idę.
Je-hyeok Kim. Też podpisałem.
To znaczy nie osobiście,
ale moi znajomi na wolności to zrobili.
Musisz nadal grać...
Zanieś mi to do suszarni.
Jeszcze?
Mówiłeś, że skończyłeś karierę. Skąd taka czułość na tym punkcie?
To jest zbyt przerażające. Nie mogę tak żyć.
Mam ponad 50 lat, a boję się, żeby nie podpaść dzieciakom.
Powinienem umrzeć.
Je-hyeok Kim. Nie zapomniałeś o tym buddyjskim turnieju?
Nie zapomniałem.
Mówiłeś, że dostaniemy tam zupki.
Nie, nie dają ci zupek.
Zupki dostaje się za zajęcie pierwszego miejsca.
Co ty kombinujesz, nicponiu? Po co go tam bierzesz?
Trochę szacunku.
Jestem od ciebie pięć lat starszy.
Do czego ci on potrzebny?
Teraz nawet nie jest sobą.
A temu co?
Myśli, że jest menadżerem Je-hyeok Kima?
A jak myślisz, do czego mi potrzebny? Dzisiaj zaczyna się festiwal sportu.
Wezmę go do drużyny, chcę wygrać. Co z tego?
To sportowiec, więc na pewno ma dobry refleks.
Pierwsze miejsce wygrywa pięć kartonów zupek.
A co z jego ręką?
- Jest dużo lepiej. - To nie ma znaczenia.
Nie musisz używać rąk.
...46, 47, 48, 49, 50,
51, 52, 53, 54, 55,
56, 57, 58, 59, 60,
61, 62, 63, 64, 65,
66, 67, 68, 69, 70,
71, 72, 73, 74, 75,
76, 77...
Od nowa.
Od zera.
PIERWSZE MIEJSCE, DRUGIE MIEJSCE, TRZECIE MIEJSCE
SHIN RAMYUN
Skąd on wytrzasnął takiego głąba?
SHIN RAMYUN
Ja też cię kocham, skarbie.
Tak.
Nie, w tym tygodniu w świątyni są zawody sportowe.
Tak. Przyjdź w następnym tygodniu.
Dobra.
Świątynia nazywa się Gwangjongsa.
Organizują dla nas różne wydarzenia. Gwang...
Co? Nie. Nie Ssanghwa-tang. Gwang...
Posłuchaj, dobrze? Gwangjongsa.
Tak.
Gdy będziecie jechać do Zakładu Karnego Seobu,
proszę wziąć pięć kartonów zupek, które przekazuję jako dar.
SHIN RAMYUN
Tak.
Pani Han to twoja czwarta czy piąta?
Szósta.
Je-hyeok Kim był tak blisko.
Chyba lubisz wolne związki.
- To jego żona. - Co?
To nie jego kochanka, tylko żona.
Żenił się sześć razy.
Polibuda. Przestań już.
Widać, że chcesz przemycić papierosy.
Po prostu kup je sobie w sklepie.
Można tu kupić papierosy?
To tu jest sklep?
Nie wiedziałeś?
Wszystko z pudła było kupione właśnie tam.
Mają papierosy, alkohol,
szczoteczki elektryczne, piłki do nogi,
dosłownie wszystko.
Ale ceny są z kosmosu. Jedna fajka kosztuje 10 000.
Co?
Boże... Świat jest pełen oszustów.
Hej, Min-chul.
Możliwe, że nie wiesz,
ale to ja zaopatruję sklep w papierosy.
Jestem dostawcą papierosów.
Gdyby nie ja, nikt w tym miejscu by nie palił. Powinieneś być wdzięczny.
Je-hyeok Kim to palant. Jest sprawny fizycznie,
ale umysłowo to tępak.
Jakie zawody organizowali katolicy?
W zeszłym roku?
Mam nadzieję, że baseball.
Miałeś przestać.
Je-hyeok i tak rzucił baseball. Po co nic nie robić?
Myślisz, że to ostateczne?
Widać, że to dla niego ciężkie chwile.
Dajmy mu czas
i pomóżmy, by mógł zacząć od początku.
Ale na pewno nie mówił serio, kiedy zapowiedział koniec kariery.
To nic nie zmienia,
bo i tak nie ma sprawnej ręki. Jak ma grać w baseball?
Wiem, siatkonoga!
Siatkonoga!
Katolicy organizowali siatkonogę.
Z nogami Je-hyeok Kima wszystko w porządku.
Co za szczęście!
Siatkonoga.
Dobrze.
Dużo lepiej.
Zrób ręką tak. O tak.
Właśnie.
Szybko wracasz do sprawności.
Wykorzystuj lewą rękę, ogólnie lewą część ciała, tak często, jak się da.
Dobra.
Ręka nie utrudnia ci wykonywania codziennych czynności?
Nie.
To może zaczniesz już trenować rzuty?
Nawet jeśli nie natychmiast, to przy odpowiednim treningu
wkrótce wrócisz do dawnej formy.
Dobrze.
Nie mogę tego wziąć, prawda?
Nie możesz.
Hantle i taśmy do ćwiczeń...
Z nimi twoja rehabilitacja byłaby szybsza.
Niestety w celach są niedozwolone.
- Taśmy też? Czemu? - Bo, widzisz...
Więc pan też grał w baseball. Zastanawiałem się, skąd się znacie.
Nie ma pan wolnych weekendów?
Miałem nagłą operację.
Przepraszam, że nachodzę, kiedy jest pan zajęty.
Nie szkodzi. Mam przerwę na kawę.
O czym chciał pan rozmawiać?
Mówi, że to koniec, ale ja nie mogę się z tym pogodzić.
Je-hyeok...
- Jego ręka... - „Proszę powiedzieć mi prawdę”.
Powinniście byli przyjść razem. Dopiero co wyszła.
Słucham?
Wielka szkoda, ale to zrozumiałe, że zakończył karierę.
Na jego miejscu każdy zrobiłby to samo.
Panie doktorze.
Proszę powiedzieć mi, co dokładnie jest z jego ręką.
W dwa czy trzy miesiące,
przy odpowiednim treningu i rehabilitacji,
możliwy jest powrót do względnej sprawności w codziennych czynnościach.
Po tym czasie przeciętny człowiek może
już bez rehabilitacji czekać, aż ciało zrobi swoje.
Ale on jest leworęcznym miotaczem.
Nie wiem, czy będzie w stanie rzucać szybkie piłki.
Prawdopodobieństwo jest znikome.
Praktycznie zerowe.
Dopóki jest w więzieniu, będzie wykonywać podstawowe ćwiczenia siłowe,
tak by nerwy w jego lewej ręce się zregenerowały.
Kiedy zimą wyjdzie,
zacznie specjalistyczną rehabilitację i trening pod kątem baseballu.
Prawda?
Mam zajęcia koła, muszę iść.
Jest niedziela. Dokąd idziesz? Chodź ze mną.
W niedziele też mam koło. Już dziś do niego dzwoniłam.
No dobra.
To lecę.
Racja.
Czego tak szukasz? Znajdę ci to.
Szuka leków na przeziębienie.
Jak weźmie się naraz gigantyczną dawkę, działa jak narkotyk.
Świrze, nawet w sklepie tego nie dostaniesz. Odpuść, ciołku.
Może znormalniałby, gdyby wziął ten lek?
Nie wiem. Ale kto wie? Może teraz jest normalny.
Je-hyeok Kim całą noc nie spał, prawda?
Nie. W klinice dali mu jakieś rady, ale...
Co powiedzieli?
Co pomoże mu zasnąć?
Mówili, żeby nie ucinać sobie drzemek.
Co za banda chujów. Mają go gdzieś.
Też mógłbym dać taką radę.
- I to tyle? - Dali mu też wspomagacze snu.
- Użył ich wczoraj. - Ale i tak nie zasnął.
To mu nie pomoże. Przecież nie jest sobą.
Rzucił baseball, to było jego życie.
O co chodzi? Kapitan Yoo sprowadził jakieś kłopoty?
Hej. Co robi Je-hyeok Kim?
Czy on próbuje się powiesić?
Ej, nie rób tego.
Nie rób tego! Nie próbuj.
Mówię do ciebie!
Ta cela to istny cyrk, wujku.
Chciałbym tu mieszkać.
Przestań się wydurniać i otwórz drzwi.
Jasne.
KORYTARZ PRZY SALI SZKOLENIOWEJ
Będzie dobrze, tak?
Song nie jest najzdolniejszą osobą na świecie.
Spokojnie. Yoo by go nie zabił.
Song to mądre dziecko.
Na pewno nie poszedł tam sam.
Dobrze, możemy zaczynać?
Rozkuj mnie.
Takie są przepisy. Obowiązują wszystkich.
Co za pierdolenie.
Nie kłam.
Nikt nie ma zajęć w więzieniu z kajdankami na rękach.
W niektórych sytuacjach to dopuszczalne.
Kapitanie Yoo. Krzyczałeś w areszcie na terapeutę,
groziłeś mu i go pobiłeś.
Stąd kajdanki. Powinieneś był się kontrolować.
Możemy kontynuować?
Kapitanie Yoo.
Nie uważasz, że to, co zrobiłeś, było złe?
Ktoś przez ciebie umarł.
Uznaj swoją winę i proś o wybaczenie.
Tylko w ten sposób możesz zacząć od nowa.
Każdy popełnia błędy.
Cicho.
Nie zabiłem go.
Ja go tylko kilka razy uderzyłem.
Nic więcej.
Nie zabiłem go.
Wierzę ci.
Nie wierzysz mi.
Nie wierzysz mi, prawda?
Dlaczego nikt mi nie wierzy?
Dlaczego?
Nie udawaj, że mnie rozumiesz, mimo że nawet mi nie wierzysz.
Zostaw mnie w spokoju. Jeśli to zrobisz...
będę wiódł ciche życie.
Więc proszę...
proszę, zostaw mnie w spokoju!
Zostaw mnie w spokoju!
Przyznano dostęp.
Cholera.
KORYTARZ PRZY STRÓŻÓWCE
Poproszę 58 róż.
Nie takich, które w pełni rozkwitły, ale takich, które dopiero zaczynają.
I pasujący wazon.
Jesteś w kwiaciarni?
Tak.
Mój brat cię o to poprosił?
Oszalałaś? Nie zrobiłby tego.
Prosił o bułeczki z czerwoną fasolą.
Kwiaty to mój pomysł.
Nasza mama nie przepada za kwiatami.
Widzisz, Je-hee? Mamie się podoba.
Córka, która nie wie, co lubi jej matka.
Nigdy wcześniej ich nie dostawałam.
I syn, i córka są bezużyteczni.
To bułeczki z czerwoną fasolą.
Je-hyeok mówił, że je pani lubi, i prosił, żeby przynieść.
Dziękuję.
Po co aż tyle jedzenia?
To pani urodziny. Nie musiała pani tyle gotować.
Je-hee, a ty co robiłaś?
Pewnie tylko nakryłaś do stołu?
Tak naprawdę ja to wszystko przyrządziłam.
Nie kłam.
To prawda. Od rana robiłam te wszystkie dania.
Naprawdę?
Czyli co? Jesteś kucharką czy coś?
Tak, jestem kucharką.
Ostatnio często dają zupę z wodorostów.
Na pewno ktoś w tym więzieniu
ma dziś urodziny, nie sądzicie?
Nie wiem, kto to ani w jakim skrzydle,
ale wszystkiego najlepszego.
Min-chul.
Posłuchałbym radia. Co ty na to?
Jest weekend. Trzeba się trochę ukulturalnić.
Radio też tu masz?
Tak, takie małe.
W tym pudle jest wszystko.
Ma radio, ale od jakiegoś czasu go nie słuchaliśmy,
bo nie mamy baterii.
Nie sprzedają ich w kantynie?
Tylko AA.
A nam potrzebne są AAA.
Trzeba poprosić tego sukinsyna ze sklepu, żeby załatwił AAA.
Na pewno nie będzie to problem.
Już to zrobiłem.
Mówił, że potrwa to kilka dni. Czekam.
Sprzedaj mi to radio.
Niedługo będę sprowadzał to i owo.
Papierosy.
Dam ci pięć.
Nie.
Nie wiesz, że to najcenniejsze, co posiadam?
A jeśli przyłapią cię na przemycie kontrabandy,
wydłużą ci odsiadkę. Wiesz o tym?
Wiem.
A jak już to robisz, to samemu. Nie mieszaj w to niewinnych ludzi.
Dobra, już. Ależ on narzeka.
Męczysz mnie. Niczym się nie przejmuj.
Dopilnuję, żeby nikomu włos z głowy nie spadł.
Je-hyeok Kim. Chcesz jeszcze mojej zupy z wodorostów?
Dawno nie jadłem zupy z wodorostów, w której byłyby krewetki.
Już dawno nie robiliśmy jej w stylu Mokpo.
Pani ją ugotowała?
Nie, też ona.
Rety, Je-hee. Jestem pod wrażeniem.
Ale, Je-hee, tak się zastanawiam.
Czy mogę dodać odrobinę soli?
To najbardziej słone danie, jakie ostatnio przyrządziłam.
Naprawdę?
Pracuje w restauracji z żywnością ekologiczną,
więc wszystko tak smakuje.
Nie uważa pani, że jest mdłe?
Oczywiście, że jest mdłe.
Chcesz trochę?
Nie, już zjadłem.
Nie spieszcie się. Zrobię kawy.
Nie. Jesteś gościem. Usiądź sobie.
Jak to gościem? Proszę tak nie mówić.
Macie ziarenka kawy i kapsułki.
Proszę pani, dla pani chyba gorąca kawa z cukrem?
Je-hee, a ty... Nie mów mi, że kawy też nie pijesz.
Poproszę gorące latte.
Dzięki Bogu.
Dla mnie gorąca i słodzona.
Słodzona i gorące latte.
Dobrze, gdzie jest mleko?
Mogę zajrzeć do lodówki?
Joon-ho, jesteś uroczy. Czemu jeszcze nie masz żony?
Masz dziewczynę?
Oczywiście, że tak.
Czym się zajmuje? W jakim jest wieku?
Ma 25 lat. Prowadzi kursy przedegzaminacyjne.
Dwadzieścia pięć?
Ale niedawno zerwaliśmy.
Boże. Nie wie, jaki skarb wypuściła z rąk.
Gdzie jeszcze ma szansę poznać takiego faceta jak ty?
Je-hee. Przynieś mi, proszę, mój telefon.
Dobrze.
Racja. Byłaby największą szczęściarą świata, gdyby ze mną została.
Troszczę się o swoje sympatie.
To Je-hyeok jest łobuzem.
Ja jestem całkowicie wierny, kochający i oddany.
Właśnie.
Tak.
Gdzie jest łazienka?
Prawie gotowa. Ale nie ruszaj. Ja zaleję.
Dobrze.
Gdzie jest światło?
Żarówka jest przepalona.
Ale z grubsza powinieneś widzieć.
Co widzieć? Widzę ciemność.
Boję się ciemności.
Hej, jak... Nic nie widzę.
Nie widzę.
MIĘDZYLICEALNE MISTRZOSTWA W BASEBALLU, ROK 2004
TUŻ PO ZWYCIĘSTWIE LICEUM GWANGJU JEIL
Rety! Dziękuję.
GWANGJU JEIL
Je-hee?
Mówi, że chce pojechać do Seulu, żeby obejrzeć twój mecz.
Wzięłam ją, bo ma przerwę od szkoły.
Je-hee, nie stój tak.
Chodź, zrobimy sobie zdjęcie z twoim bratem.
Byliście świetni.
Gratulacje.
Dobrze, uśmiech.
Je-hee, naprawdę mi to dajesz?
Uwaga.
Je-hee, uśmiechnij się choć raz. Dla mnie.
Hej, Joon-ho.
- I jego przyszła żono. - Ej, daruj.
Dobra, spójrzcie w obiektyw.
Dobrze. Raz, dwa, trzy.
Miłego dnia.
Dziękuję.
Moja torba.
Komar siedział ci na czole.
Ale chybiłem.
Ty sukin... Nie ma już komarów.
Idiota. Strasznie mocno przywaliłeś.
Ale z ręką lepiej.
To nie dla mnie?
A, tak.
Je-hee przyrządzała.
- Skąd wiesz? - Jest mdłe.
Co?
Dzięki...
że dziś przyszedłeś.
- Joon-ho. - Tak?
Załatw mi sól.
Słyszałem, że grałeś dziś w jegichagi.
Co się z tobą dzieje?
Zawsze byłeś tak aktywny?
A co w tym złego? Jakoś muszę zabijać czas.
A startujesz w zawodach, które organizują katolicy?
Oni też coś robią?
Jakie to zawody?
KATOLICKI TURNIEJ SIATKONOGI
Cela 2B6 ma mocny skład.
Nie ma jeszcze towaru?
Cierpliwości. Niedługo będzie.
Skąd taki pośpiech? Sprzedawaj, co masz.
Większość rzeczy się rozeszła, potrzebuję papierosów.
Zapłacę ci więcej niż rok temu.
Wiesz, jak robić interesy.
Poczekaj jeden dzień.
- Może jeszcze dziś będziesz mieć fajki. - Serio?
SHIN RAMYUN
TURNIEJ SIATKONOGI
Je-hyeok!
EGZAMIN NA UPRAWNIENIA PEDAGOGICZNE
- Dokąd idziesz? - Pooglądać siatkonogę.
Je-hyeok Kim przypadkiem nie gra?
Idź, poruczniku Lee. Pewnie już się zaczęło.
- Dobra. - Nie idź.
- Ale chcę. - Już po wszystkim.
- Co? - Jego drużyna odpadła.
Cela 2B6, zespół Je-hyeok Kima, przegrała w pierwszej rundzie.
Je-hyeok!
Home run!
Ty... Ty głupi...
Kim.
Czy siatkonoga nie jest dla ciebie męskim sportem?
Nie, baseball nim jest.
Przepraszam.
Mogliście mi powiedzieć.
Na pewno w wojsku graliście w siatkonogę.
Byłem zwolniony ze służby.
Ty sukinsynu! Ty matole!
Co jest z nim nie tak? Wszystko musi łapać!
Łapie wszystko tymi swoimi łapami!
Jak mnie to wkurza!
Dlaczego bawi się w baseball na boisku do siatkonogi?
Nie mogę, boję się.
Jak to możliwe, że dostał tylko trzy lata?
Powinien zostać stracony.
Kapitan Yoo znowu coś zrobił? Uspokaja się.
Tak, ale czemu musi się uspokajać?
Bo może mu odbić.
A może on jest normalny wtedy, kiedy mu odbija,
co jest chyba nawet mniej niepokojące.
To jak scena z horroru.
Dajmy go do jednoosobowej celi. Inaczej wykituję.
To nie hotel.
A my nie nagradzamy tych, którzy się stawiają.
Lepiej, żeby sprawiał problemy,
bo może wtedy zostanie przeniesiony.
Żeby móc je sprawiać, powinien być wśród innych.
To zwiększa szanse wybuchów.
Dotychczasowa cela jest lepsza niż izolatka.
Wyślijmy...
kapitana Yoo z powrotem do jego celi.
Kapitanie Yoo. Musisz coś jeść.
Jung-woo Yoo. Masz jeść. Jedz.
Dajcież spokój.
Proszę wodę.
Przepraszam.
Potrafię uprawiać każdy sport
poza siatkonogą.
Gram jak zawodowiec w piłkę nożną, koszykówkę, siatkówkę
i baseball, ale to musiała być akurat...
siatkonoga.
Posłuchaj.
Jeśli aż tak zależy ci na zupkach,
mogę ci kupić 1000 kartonów.
Nie chodzi o zupki.
Chodzi o zwycięstwo. Myślisz, że wkurzałbym się tak o zupki?
Nie wygrywam dla pieniędzy.
Jestem głodny, dlatego chcę wygrać!
Zawsze chcę być pierwszy.
Przepraszam. Ja...
obiecuję, że jutro pomogę ci wygrać.
Nieważne, jakie to będą zawody.
Zaufaj mi jeszcze ten jeden raz.
Jutro zawody organizują protestanci.
Na pewno już zdecydowali, co robią. Mogliby zdradzić.
Co robimy?
- Jesteś pewien? - Tak.
Pastor zarezerwował halę na Wyzwanie Złotego Dzwonu.
Wyzwanie Złotego Dzwonu... To quiz.
Jak to? Przecież to festiwal sportu.
Mówił, że katolicy i buddyści zorganizowali nam wysiłek fizyczny,
więc oni pójdą w inną stronę.
Ale...
kto ciągle ofiarowuje po pięć kartonów zupek?
Co jest stolicą USA?
Nowy Jork?
Jankesi?
Waszyngton.
Je-hyeok Kim, ty kretynie!
Jesteś kompletnym ignorantem!
To Waszyngton!
On się nie nadaje do niczego poza baseballem!
Ja to mam pecha! Czemu założyłem, że mogę na nim polegać?
Co za baran. Jankesi...
Masz jeszcze jakiegoś papierosa?
Nie.
Znajdź mi najmądrzejszego faceta w tym więzieniu.
Jeśli ci się uda, dam ci paczkę papierosów.
Dobrze.
Ale nie mam wiele czasu.
Jak znaleźć kogoś w dzień?
Słyszałem, że ktoś studiował w Seulu na Wydziale Farmacji.
Dowiedz się kto. Nie mam czasu.
Tak jest.
Jak się masz? Dobrze?
Super.
Co to jest?
Mam więcej leków.
Dawny kolega z celi pięknie rozwinął swoje talenty, odkąd się ostatnio widzieliśmy.
Nie istnieje lek, którego nie mógłby załatwić.
Chcesz niebieskiej pigułki? Jako prezent dla dostawcy.
Zapomnij. W tym miejscu to byłby wyrok śmierci.
Uczęszczał może na Narodowy Uniwersytet Seulski?
Byliśmy razem w poprawczaku.
Co mu tyle zajmuje?
Doktorze Ko.
Co zrobisz z zupkami za wygraną
- w Wyzwaniu Złotego Dzwonu? - Podzielę się nimi.
W takim razie, jeśli wygrasz,
- czy dałbyś mi jeden... - Przekażę je starszym więźniom.
Dzielenie się jest fajne. Warto dzielić się każdym drobiazgiem.
Woda na kawę!
- Nie wychodzi pan? - Akurat miałem zamiar.
A co pan tu robi o tej porze?
To nic poważnego.
Myślę, że to przejściowe. Tyle się dzieje.
Wielu więźniów cierpi na bezsenność. Jeśli wspomagacze nic nie dadzą,
możemy przepisać tabletki.
Już mówiłem. Proszę się nie martwić.
Najpierw trzeba by sprawdzić składniki leków.
Co, gdyby przyłapali go na dopingu?
Dopingu?
Jakie to miałoby znaczenie? Rzucił baseball.
Proszę pana, jeśli Je-hyeok Kim znów przyjdzie...
Będzie jutro.
Proszę nie przepisywać tabletek ani wspomagaczy snu.
Tylko głożynę albo banany.
Albo sałatę.
Ciepłe mleko.
Proszę przepisać ciepłe mleko.
Hej, Ji-ho.
Jeszcze nie.
Nie wiem jak.
Czemu tak długo się zastanawiasz?
Gdyby nie był w więzieniu, dawno bym się tym zajęła.
- Jak? - Jak to „jak”?
Zagrałabym.
Co?
Powiedziałabym, że jestem śmiertelnie chora. Albo nie.
Nie ja. Jego matka. Ona jest bardzo chora.
Chociaż to nie w porządku. Cofam.
Boże...
Ty! Trzymają cię jako zakładnika.
Porywacz grozi Je-hyeokowi: „Mam twojego przyjaciela.
Jestem twoim oddanym fanem. Jeśli nie wrócisz do baseballu, zabiję go”.
Tak, to jest to!
A może sen? Co sądzisz? W jego śnie pojawia się mój tata.
„Je-hyeok, dlaczego rzuciłeś baseball?
Nawet nie wiesz, jak zawiodłeś swojego trenera”.
Mówię poważnie. Dlaczego się śmiejesz?
Je-hyeok nie jest głupi. Nie nabrałby się.
Joon-ho, Je-hyeok jest głupi.
Wymyśl jakąś historyjkę czy coś. Byle szybko.
Nieważne, co konkretnie.
Potrzebuje usprawiedliwienia, a teraz jest odpowiednia pora.
Studiujesz, prawda?
Nie. Jestem stary.
Coś dobrego ci się przydarzyło? Wyglądasz na szczęśliwego.
On zawsze się szczerzy.
A on zawsze marszczy brwi.
- Jest nowy opiekun stolarni. Słyszałem... - Dobra!
Przerwijcie i posłuchajcie.
Mamy nowego opiekuna stolarni.
Przedstaw się.
Cześć. Cieszę się na naszą współpracę.
Dziś quiz, więc mamy tylko ranną zmianę.
Dobra, wracajcie do pracy.
Ostrożnie. Nie przepracuj się.
Weszło mi pełno drzazg.
- I cieszysz się z tego powodu? - A mam płakać?
Ciągnij mocno, ale pchaj lekko.
Zobacz, jak układają się włókna. Powinno pomóc.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Z ręką wszystko dobrze?
Możesz odpocząć. Nie nadwyrężaj jej.
Dobrze. Dziękuję.
Czy dla stolarni nastały wreszcie dobre czasy?
Jung-soo.
- Jung-soo Kim? - Tak?
- Poproszę cappuccino. - Słucham?
Przyniesiesz nam cappuccino?
Tak jest.
Co robisz?
Jak to co?
Wkuwam. Tym razem na pewno wygram.
Kto wysłucha ostatniego pytania?
- To będę ja! - To będę ja!
Pierwsze w historii Seobu...
Wyzwanie Złotego Dzwonu!
ZAKŁAD KARNY SEOBU PIERWSZE WYZWANIE ZŁOTEGO DZWONU
Za honor celi 2B6! Doktor Ko – mistrz wiedzy historycznej!
WYZWANIE ZŁOTEGO DZWONU
Prosił, żebyśmy trzymali kciuki?
Tak.
Co za głupota.
Co? Miło by było, gdybyśmy mieli w celi zwycięzcę.
Witajcie na...
Zaczyna się.
...pierwszym w historii Zakładu Karnego Seobu Wyzwaniu Złotego Dzwonu.
Dziś będziecie mieli okazję uderzyć w Złoty Dzwon,
zgadza się?
- Tak. - Tak.
Cóż... Moja droga?
Uderzycie w dzwon, prawda?
- Tak! - Tak!
ZAKŁAD KARNY SEOBU PIERWSZE WYZWANIE ZŁOTEGO DZWONU
No dobrze.
Mamy nadzieję, że Złoty Dzwon dziś zabije.
Oto pierwsze pytanie.
Pierwsze pytanie.
Najpewniejsza metoda
unieszkodliwienia przeciwnika.
Nazwa techniki, w której powala się przeciwnika.
Jakie to słowo?
Technika pozwalająca na neutralizację przeciwnika.
Odpowiedziałbym z zamkniętymi oczami.
To ma być pytanie?
- Prościzna. - Nawet ja wiem.
Pierwsze pytanie w Wyzwaniu Złotego Dzwonu.
Podnieście tabliczki.
Zabójczy cios
Rzut na matę
Pierwsze uderzenie
Trafienie w czuły punkt
Młot dwuręczny
Topór
Sashimi
Faktycznie sashimi.
- Cholera. - Podajemy poprawną odpowiedź.
Jaka jest odpowiedź?
- Zabójczy cios! - Zabójczy cios!
Szkoda.
„Sashimi”. No cóż.
Wielka szkoda. Jeśli odpadliście,
odejdźcie na bok. Dziękuję.
Dużo osób odpadło przy pierwszym pytaniu.
Ja myślałem, że chodzi o „cios z bejsbola w łeb”.
Kolejne pytanie.
Na początku dynastii Zhou pewien starzec łowiący ryby w rzece
został wezwany przez króla. Razem zdołali
objąć kontrolę nad krajem władanym przez dynastię Shang.
Obecnie używamy jego tytułu
jako określenia osoby uzdolnionej w łowieniu ryb. Kim był ten starzec?
Podnieście tabliczki.
Jinping Xi, Rybak, Tai-gong Jiang
Odpowiedź brzmi...
„Tai-gong Jiang”!
„Tai-gong Jiang”. Poprawna odpowiedź to „Tai-gong Jiang”.
Pozostała tylko garstka uczestników.
Wielka szkoda.
Średniowieczne organizacje zrzeszające rzemieślników
i kupców, wyjątkowo wpływowe w zachodniej Europie.
Były główną siłą gospodarki ówczesnej epoki.
Co to za organizacje?
Mamy wiele różnych odpowiedzi.
- Prawda? - Racja.
- Tak. - Odpowiedź to...
Gildie
...„gildie”!
Odpowiedź brzmi „gildie”.
Zaraz. Rany.
Hej, czy prawie nikt tego nie wiedział?
Proszę o wielkie brawa.
W pierwszej rundzie pozostaje dwóch uczestników.
- Istotnie. - Musimy wyłonić zwycięzcę.
Prawda?
- Tak. - Tak.
Ostatniego pytania nie układaliśmy my. Zada je sam naczelnik zakładu.
Dziękujemy, panie naczelniku. Proszę o brawa.
Bardzo dziękujemy.
Oto pytanie.
Dnia 15 sierpnia 1995 roku,
w 50. rocznicę kapitulacji Japonii, wystosowano pewne oświadczenie.
Japończycy przeprosili w nim
za ekspansję kolonialną w krajach regionu podczas wojny na Pacyfiku.
Oświadczenie określa się nazwiskiem premiera, który je odczytał.
O jakim dokumencie mowa?
Cóż...
Panie naczelniku, czy to pytanie nie jest zbyt trudne?
No dobrze. Zapiszcie nazwę oświadczenia.
Powodzenia wam obu.
Zwycięzcą zostanie tylko jeden z nich.
W porządku, podnieście tabliczki.
Oświadczenie Kōno
Mamy pierwszą osobę.
Również proszę o podniesienie tabliczki.
Podniósł.
Widzicie?
Podali inne odpowiedzi.
- Racja. - Tak.
No dobrze. Przypomnę,
że to pierwsze Wyzwanie Złotego Dzwonu w Zakładzie Karnym Seobu.
A jak brzmi odpowiedź?
Jak brzmi odpowiedź?
„Oświadczenie Murayamy”!
Tak!
To „oświadczenie Murayamy”!
Gratulacje.
- Gratulacje. - Gratulacje.
Zwycięzcą pierwszego Wyzwania Złotego Dzwonu w Zakładzie Karnym Seobu
- jest więzień numer 1365! - Więzień numer 1365!
Proszę o burzę oklasków!
Gratulacje.
Wytłumacz się.
Informacja to przyszłość.
Gromadzenie informacji pozwala osiągnąć przewagę.
Potęga, pieniądze, władza. One już nie są ważne.
Od teraz dominować nad światem będzie ten, kto jest w posiadaniu informacji.
Przestań pieprzyć i odpowiedz na moje pytanie.
A co tu tłumaczyć? Wszystko widać jak na dłoni.
Świr jest po prostu pod wpływem...
Nie. To dlatego, że nie był pod wpływem.
Ale gdy dostaje odpowiednie środki, wraca do normalności.
Miałem trochę wątpliwości, ale sukinkot jest bystry.
Zasnę dziś, przytulając Świra. To znaczy...
Han-yanga.
Hej! Han-yang! Świetnie sobie poradziłeś!
Byłeś najlepszy! Serduszko!
SPONSOR: AR-REUM HAN
ZAKŁAD KARNY SEOBU PIERWSZE WYZWANIE ZŁOTEGO DZWONU
INFORMACJE O WIĘŹNIU
WYKSZTAŁCENIE
ABSOLWENT WYDZIAŁU FARMACJI NARODOWEGO UNIWERSYTETU SEULSKIEGO
Lekarstw wystarczy, żeby wyleczyć przeziębienie
u każdego tutejszego więźnia jednocześnie.
Tabletki nasenne na koszt firmy.
Powinieneś dać mi gongjindan albo propecię.
Te są drogie. Kup je.
Zapomnij.
Sprzedasz leki na przeziębienie Świrowi?
Nie.
Dam mu je za frajer.
Pora poćwiczyć.
PARACETAMOL
Znalazłem, idąc tutaj.
Nie wiem, czy wiesz, ale organizują dzisiaj
tak zwane Wyzwanie Wielkiego Dzwonu.
Za zajęcie pierwszego miejsca można wygrać dziesięć kartonów zupek.
Ale tobie nie są potrzebne, co?
Dałbyś mi jeden karton, jeśli wygrasz?
Nie potrzebuję więcej. Wystarczy mi jeden.
Proszę, napij się wody.
W zamian dam ci dziesięć takich opakowań.
Co?
SHIN RAMYUN
Ile tam jest?
Przestraszyłeś mnie.
Mógłbyś pukać?
Pierwsze słyszę o pukaniu w więzieniu.
Przestań nudzić i zajmij się gotowaniem.
Chcę swoją część.
To jest warte setki tysięcy wonów. Wiesz o tym, prawda?
Od teraz traktuj mnie z szacunkiem.
Chcę z wami mieszkać.
Więźniowie z tej celi to jacyś Avengersi!
Je-hyeok Kim, masz ciało jak...
Z twoją ręką dużo lepiej. Możesz znowu grać w baseball...
Panie Polibudo. Jak mogę tu zamieszkać?
Bo nie zaszkodzi spytać. Powinienem zagadać do Paenga?
- Nie możesz. - Szlag.
Dlaczego chcesz tu mieszkać?
Masz apartament, który dzielisz tylko z jednym współlokatorem.
Nie o to chodzi. Tu jest świetna atmosfera.
Panie poruczniku, nie mógłbym się tu przenieść?
- Nie mógłbyś. - Ale dlaczego?
Przyszedł właściciel celi.
Miłego dnia.
Pierwszy raz mnie widzicie?
Czemu tak wyglądacie?
Poruczniku Paeng, czy możemy porozmawiać?
Niestety, muszę się odbić.
Wybacz.
Nie przeszkadzajcie sobie.
Nie zwracajcie na mnie uwagi.
Przyznano dostęp.
No naprawdę.
Rety.
Wymęczysz te drzwi.
ZAKŁAD KARNY
Rany.
Skończyłeś zmianę już jakiś czas temu. Czemu jeszcze jesteś?
Zaraz pójdę.
Dlaczego wróciłeś do naszego skrzydła?
Nie pracujesz dziś?
Właśnie zaczynam.
Z Kimem wszystko dobrze. Nie martw się.
Słyszałem, że kapitan Yoo wrócił do celi.
Cholera. Tak. Kapitan Na to psychol.
Jest dobrze.
W celi są też Min-chul i Polibuda.
Powiedziałem Songowi, żeby często do nich zaglądał.
Jak tak się martwisz, śpij tu razem z nim.
Z którym współlokatorem Je-hyeok Kim jest najbardziej zżyty?
Jest taki jeden doktor Ko, który ma obsesję na punkcie zażaleń.
A co?
Są blisko?
Dużo bliżej niż ty z innymi strażnikami.
Rozumiem, o czym pan mówi.
Prawdę mówiąc, też zauważyłem, że ostatnio Je-hyeok zachowuje się dziwnie.
Jest jakiś dobry sposób?
Jeśli powiemy mu, żeby to zrobił, na pewno odmówi.
A trudno też będzie nie zwrócić uwagi współwięźniów.
Nic mi nie przychodzi do głowy. Miał pan jakiś zamysł?
A może tak:
zrobimy z tego sen.
W nim trener, którego Je-hyeok Kim szanował najbardziej,
mówi, że jego życzeniem jest,
by Je-hyeok wrócił do baseballu.
To głupie, co? Żartuję.
- Świetny pomysł. - Całkiem niezłe.
Je-hyeok jest trochę nierozgarnięty, więc mogłoby się udać.
- Fakt. - Gdy zwykłe metody zwodzą,
warto spróbować alternatywy.
Czasami oszustwo przynosi lepsze rezultaty niż sto różnych podejść.
Kim on dla pana jest, że to dla pana takie ważne?
„Je-hyeok Kim tak naprawdę chce wrócić do baseballu,
ale wstydzi się do tego przyznać”.
Tę wiedzę ma tylko ktoś, kto go dobrze zna.
Co was łączy?
Jestem...
stalkerem.
Może niedokładnie stalkerem,
ale wielkim fanem.
Od dawien dawna.
- Wiedziałem. - Tak myślałem.
Słyszałem plotki.
Znam go od podstawówki.
- Od kiedy? - Wiedział pan, że będzie wielki.
Podstawówka, gimnazjum, liceum...
Lubiłem go, jeszcze zanim grał tak dobrze jak teraz.
- Rany. - Super.
Jest trochę powolny,
ale wiedziałem, że wiele osiągnie.
Tylko przyjaciele miewają takie przeczucia.
Chyba po prostu w niego wierzyłem.
Strasznie stalkerskie.
Poruczniku Lee.
- Choi czeka na zmianę. - Dobrze.
Pogadamy jeszcze inny razem.
- Zbierajcie się i do środka. - Tak jest.
A może zrobimy to dziś?
- Pewnie. - Mamy leki.
Musi zasnąć. Wtedy coś mu się przyśni.
Dostałem leki za darmo. Przykro mi, że muszę je oddawać.
Śpi?
Tak.
Co to?
Modulator głosu.
Będę grał jego trenera.
Dostał tabletki, tak?
Kapitan Yoo od razu wziął środki nasenne.
A Kim... On też.
- Co do... - Co za kretyn.
Suchy lód.
Efekty specjalne. Ma być jak w prawdziwym śnie.
Kazałem mu trochę zwędzić.
Poszturcham Je-hyeoka i go obudzę.
Gdy się obudzi, trzeba mu przekazać wiadomość.
Jasne? Idź do łazienki. Szybko.
Pamiętasz swoją kwestię? Masz brzmieć groźnie.
Myślisz, że się nabierze? Nie jest głupi.
Teraz się zastanawiasz?
Sam chciałeś to zrobić.
Gdy ktoś budzi się po zażyciu tabletki nasennej,
jest zbyt zdezorientowany, by stwierdzić, czy to rzeczywistość.
Szybko.
Chodź. Zaraz wzejdzie słońce.
Wątpię, by się nabrał.
- Ej, moja ręka. - Przepraszam.
Gorące. Moja stopa.
Cicho, obudzisz go.
I tak musimy go obudzić.
Mój rulonik. Gdzie mój rulon?
- Zgubiłem rulon. - Ej.
Ty idioto.
Was to tylko w zoo pokazywać.
Zamknijcie się i szukajcie.
- Gdzie on to położył? - Szukajcie.
Gdzie jest rulon?
Nic nie widzę.
Rozproszyłeś mnie.
ZAKŁAD KARNY SEOBU
Miły poranek.
Poruczniku Lee, witam. Dobra robota.
Wychodzisz?
Tak.
A co z Kimem?
Je-hyeok Kim zdecydował się wrócić do baseballu.
Co robisz? Biegiem.
Już dziś będzie trenował.
Rety.
Zrobił taką aferę, że niby kończy karierę.
Ale czy miał wybór?
Jego dawny trener przyszedł do niego we śnie i powiedział,
że jeśli zrezygnuje z gry, złamie mu serce.
Skąd to wiesz?
Jak to skąd? Naczelnik mi powiedział.
Je-hyeok z samego rana poprosił go o spotkanie
i opowiedział mu o śnie.
Mówił, że chce wrócić do gry, i prosił o pomoc.
Naczelnik pewnie zachwycony.
Jest w siódmym niebie.
Myślałem, że już na nic się nie nada,
ale wychodzi na to, że ze szklarni będzie jeszcze użytek.
Kto by pomyślał.
Pewnie. Już, biegnij.
- Dajcie spokój. - Co?
Dopóki jest w więzieniu, będzie wykonywać
podstawowe ćwiczenia siłowe,
tak by nerwy w jego lewej ręce się zregenerowały.
Kiedy zimą wyjdzie,
zacznie specjalistyczną rehabilitację i trening pod kątem baseballu.
Prawda?
Tak.
Taki mam plan na stopniową rehabilitację.
Faktycznie jest pani jego dziewczyną. Nie można pani oszukać.
Skąd pani wiedziała? Nikomu nie mówiłem.
Byłam pewna, że o to chodzi,
ale czuję się dużo lepiej po tym, jak pan to potwierdził.
- Dziękuję. - Nic nie zrobiłem.
Dowiedziałem się przypadkiem.
Odkąd Je-hyeok Kim ogłosił koniec kariery,
miał kilka zabiegów.
Ostatniego dnia pomówiłem z osobą tam zatrudnioną
i uzyskałem zgodę naczelnika.
Powiedziałem, że chcemy w naszym szpitalu przeprowadzić operację ręki.
Oczywiście zgodzili się.
Ale Je-hyeok odmówił?
Tak.
Chciało mi się śmiać, ale jednocześnie
było to przykre.
Kto nie zamierza
wracać do gry, nie ma powodu rezygnować z operacji.
Je-hyeok Kim ukrywa to, co czuje.
Lekarz musiał źle zrozumieć.
Je-hyeok naprawdę nie chce wracać do baseballu.
Jak może o tym nie wiedzieć jego dziewczyna?
Jak możesz nie znać swojego przyjaciela?
Jestem pewna, że...
Je-hyeok ani przez chwilę nie rozważał porzucenia kariery.
Po złamaniu, którego doznał w wypadku, i dwuletniej walce z rakiem żołądka
zarejestrował się jako wolny zawodnik.
Jest bardzo zdesperowany.
Je-hyeok nigdy nie zrezygnuje z baseballu.
Proszę, pomóż mu.
Wstydzi się przyznać, że wróci do gry.
Zamierza już przejść rehabilitację, ale po zamieszaniu, które wywołał,
wstydzi się cokolwiek powiedzieć czy zrobić.
Wymyślisz coś?
Nieważne co. Każda głupota może zadziałać.
Bo Je-hyeok i tak na to przystanie.
Mam zajęcia koła, muszę iść.
Jest niedziela. Dokąd idziesz? Chodź ze mną.
W niedziele też mam koło. Już dziś do niego dzwoniłam.
No dobra.
To lecę.
Mamo, wróciłam.
Muszę siku.
Nie wytrzymam.
Wymieniłaś żarówkę?
Joon-ho przyszedł i wymienił.
Joon-ho. Dlatego to facet moich marzeń.
Je-hee, masz wysokie wymagania.
Co z tym zrobimy?
Ty też jesteś kobietą moich marzeń.
Żartowałam.
Ej. To śmieszne!
Rany. Co z nią?
Ale jest urocza.
Zanieś ją Je-hyeokowi.
Nosił ją cały poprzedni rok. Ucieszy się.
Nie cieszyła się pani, że Je-hyeok
rzucił baseball?
Cieszyłam się. Chciałabym, żeby tak było.
Ale w tamtym miejscu musi czuć się jak w piekle.
Kto by uwierzył, że skończy karierę?
Tak czy inaczej, z góry dziękuję.
Niech metą życia będzie meta miotacza!
Joon-ho.
Czy po powrocie do gry
będę lepszy od Hyeon-jong Yanga?
Co, jeśli po wznowieniu kariery mu nie dorównam?
Jeśli nie dadzą mi najlepszego kontraktu
i nie będę rzucać tak szybko jak kiedyś?
Jeśli będę closerem,
a debiutujący pałkarze zrobią home run i zostanę zmieniony?
Jeśli zapowiem powrót, pojawią się
wygórowane oczekiwania.
Jeśli będę za słaby na Major League Baseball
i skończę w Minor League?
Jeśli nie będę tak dobry jak dawniej?
To oddelegują cię do Minor League.
Jeśli tam nie będzie szło, odejdziesz.
Je-hyeok. Nikt nie myśli o tobie dniami i nocami.
Każdy ma swoje własne życie.
Sądzę, że zainteresowanie tobą i spekulacje
potrwają może dwa tygodnie.
Zresztą, Je-hyeok...
oczekiwania kibiców...
nie są szczególnie wysokie.
Więc przestań się zamartwiać.
Nic się nie stanie, jeśli rzucisz tylko 120 km/h.
Spróbuj raz.
Zagraj jeszcze raz, a potem możesz odejść.
Oto cel.
Marzenia muszą mieć pokrycie w rzeczywistości.
Jak możesz być tak bezwstydny i przyrównywać się do Hyeon-jong Yanga?
Trochę umiaru.
Słyszałem, że... Jak to było?
Że zdecydowałeś się wznowić karierę?
Tak.
We śnie przyszedł do mnie dawny trener
i powiedział, że to jego życzenie.
Więc tak to było.
Możesz używać tego do ćwiczeń w celi.
Mam pozwolenie porucznika Paenga. Tylko nie daj się złapać kapitanowi Na.
Dziękuję.
To nic.
To ja dziękuję tobie.
Dzięki tobie mogę mieć szanse na warunkowe.
Zegarek.
Jaś Valjean.
Kawa.
Pada.
Wiem.
Pada i mam zły humor.
Min-chul, posłuchajmy radia.
Mam baterię od Gońca.
Nie mam radia.
Co? Już nie?
Komu sprzedałeś?
Wymieniłem się.
Rety.
Pogoda jest idealna do słuchania muzyki.
Han-yang, zaśpiewaj nam coś.
Nie trzeba. Nie musisz, Han-yang.
Droga do domu jest zbyt długa
Jestem na skraju sił
Gdy docieram do drzwi, od razu zasypiam
Gdy się budzę, nie ma tam nikogo
Leżałem w małej wannie
Gdy przyszedł do mnie mały ślimak
I wyszeptał
Swoim cichym głosem
Pewnego dnia
Za lat chyba sto
Choć nikt mnie
Nie zobaczy
Podążę za głosem fal
Który słyszę w swoich wspomnieniach
I zniknę
Na zawsze
REJESTRACJA WIDZEŃ
Umawiałam się na widzenie z więźniem 7102. Będę mogła, prawda?
Myślę, że tak. Większość więźniów się zgadza.
Chwileczkę.
Tak. Wyraził zgodę.
Proszę poczekać na swój numer.
To tylko kilka minut.
- Dobrze. Dziękuję. - Nie ma sprawy.
MAKULATURA
Nie możesz tego tak wyrzucać. Trzeba przepłukać i zgnieść.
Wybacz.
Dlaczego tylko młodzi mają odwiedziny?
Kapitan Yoo poszedł na szkolenie.
U obu to kochanki, nie?
Na pewno u Je-hyeoka.
Han-yang mówił, że kochanka go wydała
i że nigdy nie chce jej już widzieć, ale poszedł.
To nie takie proste.
Z biegiem czasu zaczyna się tęsknić za dziewczyną.
Tęskni za nią, choć jej nienawidzi.
Co?
To tabletki, które im dałem.
Myślałem, że wzięli.
Mówili, że to zrobią.
Co za ćwoki.
Niedługo tu będzie. Poczekaj.
Boże, ja zwariuję.
Jeśli pan się martwi, to proszę dać go do prywatnej celi.
Albo załatwić przeniesienie do Dongbu.
Musimy mieć jakiś pretekst.
A gdyby sprawiał kłopoty?
Co on robi?
Patrol, zakłócenie porządku w sali szkoleniowej.
O nie.
Pojeby!
Zostawcie mnie, pojeby!
- Song! - Zostawcie mnie!
Zostawcie mnie!
Song? Nic ci nie jest, Song?
- Weź go. - Dobra.
Yoo, ty skurwysynu!
Ja pierdolę!
Przenieśmy kapitana Yoo natychmiast.
Mamy czekać, aż kogoś zabije?
Odesłać Yoo z powrotem do celi.
- Co? - Poruczniku Paeng.
Kapitan Yoo uratował Songowi życie.
Kamera dziewiąta jest zepsuta, więc tego nie widać, ale nagrało się.
Obejrzałem i...
KORYTARZ PRZY SALI SZKOLENIOWEJ
Miał zawał serca.
Gdyby zwlekał jeszcze minutę, Song by umarł.
Było naprawdę blisko.
Nie możemy go przenieść.
Co z nim jest?
Wychodź, gnojku.
Wychodź.
Przepraszam.
Myliłem się.
Wybacz.
Mogłeś powiedzieć.
Mogłeś powiedzieć nam prawdę.
Uwierzycie mi, jeśli powiem?
Czy jeśli powiem prawdę...
uwierzycie mi?
- Uważaj. - Jasne.
Hej. Dajesz, zatrzymaj go.
Prosiłem o podanie.
Karny!
Kapitanie!
Chodź.
Myślałem, że nigdy nie poprosicie.
Podaj!
Co robicie? Musi być po równo.
Szeregowy Park, chodź.
Na boisko.
Tak jest.
Jeśli sfaulujesz kapitana, trafisz do więzienia wojskowego.
Rozumiesz, szeregowy?
Tak jest.
- Przejmij piłkę i podaj! - Zatrzymajcie ich.
Co z tobą?
Dokąd pan idzie?
Moja cela nie jest w tę stronę.
- Będę w izolatce? - Masz widzenie.
Twój brat?
Ji-ho Kim tu jest.
I Ji-won Song.
Świr to jednak gnojek. Mówił, że nie...
Cześć.
Nie uśmiechaj się.
Trzymasz się?
Tak.
A ty?
Też niezbyt.
Jak się masz?
Joon-ho mówił, że wznowiłeś treningi.
To świetna wiadomość. Będzie dobrze. Nie martw się.
Ji-ho.
Nie przychodź już.
Mam nadzieję, że to ostatni raz.
Zerwaliśmy, prawda?
Zerwaliśmy. Więc...
już tu nie przychodź.
Nie chcę cię widzieć.
Napisy: Mikołaj Gołębiewski